Çorum’da Kullanılan Yerel Kelimeler 

A: mutfak ocağının en yüksek alev konumu

Aba: abla

Ahacık: işte burada

Apolyo: hoparlör

Aralık: sokak

Asik etek: kadın

Asikli: kadın

Atınnaşmak: ağız kavgası yapmak

Atsinaa: at sineği

Avgun: ayçiçeği, günebakan

Ayuşlu başuşlu: yatakta birden fazla kişinin, özellikle çocukların birbirlerine ters istikamette yatmaları

Baba çıhasıca: bir beddua sözü

Babal: vebal

Bacalık: baca

Badal: merdiven

Bağ gaynatmak: bağbozumu zamanı, üzümleri pekmez yapmak için yapılan işlemler bütünü

Baldırcan: patlıcan

Başına çökmek: tecavüz etmek

Bayaktan: biraz önce

Bayliime: bari

Bazar ekmeği: açık ekmek, lavaş

Belemek: özellikle küçük bebekleri sarıp sarmalamak

Beriğun: yakın geçmiş gün

Bıcaklık: kap kacak konulan, duvara monteli dolap

Bıkın: vücudun bel kısmının arkası

Bıldır: geçen bahar

Bızaa: buzağı

Bidıhım: bir lokma

Bisohum: bir lokma

Bicimcik: birazcık

Birerelleş: birer tane

Bişaal: bozuk, biçimsiz

Bizaal: daha sonra

Bol bolamat: bolca

Boön: bugün

Bostan: karpuz

Büsleğaç: yufka ekmeği yaparken, sac üzerinde yufkayı çevirmeye yarayan yassı ve uzun tahta gereç

Capcık: gayrı ciddi

Carcur: fermuar

Cazı: türlü şaklabanlıklarla kendini sevdiren kız çocuğu (işveli kadınlar için de kullanılır)

Cerek: ahşap evlerde kullanılan kalın, sağlam ve uzun ağaç gövdesi 

Cılpık:cıvık kimse

Cıncık: misket, bilye

Cızlak: krep

Comba: erkek manda

Combam: yüreklendirmek ya da gaza getirmek için söylenen bir iltifat sözü

Culuk: hindi

Cüvere: sigara

Çalkama: ayran

Çansaat: saat kulesi

Çatalaşı: bir tür hamurlu çorba

Çatamata: uzun eşek oyunu

Çedene: yenmek amacıyla kavrulmuş kendir tohumu

Çıkdem: tamamen demli çay

Çilte: uzun ve ince değnek

Çimmek: banyo yapmak

Çipilki: çalı çırpı

Çoodürümçüş: tahterevalli

Çökek: bataklık

Dal: omuz

Dalye: topla oynanan dokuz taş oyunu

Dam: ahır

Dekmik: tekme

Delaannı: delikanlı

Dengil dombalak: takla

Deriğun: Pazar günü

Deşenek: çocukların oynadığı renkli bilye

Devrisiğun: ertesi gün

Deydaha: işte orada

Dıkız gelmek: zor gelmek (argo anlamda kullanılır)

Dilliksiz: geçinilmesi güç, uyumsuz kimse

Dinari: iskambil destesinde karo

Dinelmek: ayakta beklemek

Dingildemek: dengesiz bir eşyanın sallantılı olma durumu

Dingirdemek: boş yere gevezelik etmek

Dombaydan: damdan düşer gibi, aniden yapılan iş ya da söylenen söz

Dooşürüksüz: düşüncesizce söz söyleyen ya da hareket eden kimse

Duşka: yüz ve çene bölgesi

Düveç: havan

Eci: abla

Ecimcik: azıcık

Edik: tokalı, naylon sandalet

Edişmek: tartışmak

Ekmekdene: ekmek çarpsın anlamında yemin sözü

El el yemek: bir yemeği ekmeksiz yemek

Ellani: demir leğen

Elleham: herhalde

Eme: hala

Emilaha: demek öyle anlamında hayret ifadesi

Enek: çocukların oynadığı renkli cam bilye

Engalle: çocuk oyunlarında sonuncu olan

Eniyanı olmak: şaşırıp kalmak

Erkek uşaa: oğlan çocuğu

Ersin: hamur işi yaparken tezgaha yapışan hamuru kazımaya yarayan metal gereç

Evreğaç: yufka ekmeği yaparken, sac üzerinde yufkayı çevirmeye yarayan yassı ve uzun tahta gereç

Eze: vücudun bir yeri ama tam bilemedim

Ezvane: eczane

Feraamak: yaranın iyileşmesi

Gahbesüdüğü: o. Çocuğu anlamında kullanılan küfür sözü

Gahırık: balgam

Galle: kayısı kompostosu

Gapalı bazar: Pazar günü

Gatdel: koyu

Gaydelenmek: nazlanmak, cilvelenmek

Gayiş: pantolon kemeri

Gıllamak: elinden bir şey gelmeyince, sadece söylenebilmek

Gırcı: ince ince yağan kar

Gısmık: cimri

Gıtil: yüz geçirilmemiş yorgan

Gıtsat: ancak, ucu ucuna, kılpayı

Gıyık: kapı veya pencerenin azıcık açıklık kalacak şekilde kapatılması

Gızarçı: oyunda mızıkçılık yapan çocuk

Gidişmek: kaşınmak

Girennik: kiler

Gobel: oğlan

Golbez: köpek yavrusu

Goocu: dedikoducu

Goresimek: özlemek

Gubür: bir yerin süpürülmesinden sonra faraşla alınması gereken taş, ot, çöp, pislik vb.

Guneş: krem bulaşık deterjanı

Gunnamak: kedi ve köpeklerin doğurması

Gunülemek: kıskanmak

Guher: cevher

Hacet: ev eşyası

Haklaa: hububat ölçeği

Hamamlık: duvarda gömme banyo

Hanımatın: hanım hanımcık, hanımefendi

Haside: bir tür un tatlısı

Hava hava: ağzını ayıran avanak, embesil tiplere uyanık olmasını salık vermek için söylenir

Hedik: kaynatılmış buğday

Helevri: çabucak

Helki: demir kova

Helle aşı: yeşil mercimek ve unla yapılan bir yemek

Heri: geniş bir kullanım alanı olan pekiştirme sıfatı

Heşlemek: bozmak

Hokralı: sümüklü

Horimelek: yüz veya ruh güzelliğini anlatan, melek gibi anlamında bir deyim. Erkeklere kullanılmaz

Hüşkü: çürümeye yüz tutmuş meyve

Hüşümlenmek: ürpermek

Iğıl ığıl: buram buram terlemek gibi bir anlamı var.

Iğıldak: hemencecik

Ilıngaç: kundak bebeklerinin sallanmasına yarayan salıncak

Irıssız: huysuz, geçimsiz

İbragaz: üçlü tüp ocağı

İleğan: leğen

İlistir: kevgir

İskembe: sandalye

İstikan: çay bardağı

İşlik: yakasız gömlek

İyadeli taavitli: iadeli taahhütlü

İyea: kaburga

Karartı: evde kalabalık yapan araç gereç

Karın: işkembe

Katmer: yağlı hamurla sacda pişirilen ince ve geniş çörek

Kayıt: pencere çerçevesi

Keh: kenar

Kelik: bağ evi

Kemire: hayvan gübresi

Kemirtlek: kıkırdak

Kese: kestirme yol

Kıyın kıyın: köşe bucak, dörtbir taraf, her taraf

Kocabaş: şeker pancarı

Komüş: manda

Koskurek: küçük kömür küreği

Köstafa: küçük kömür küreği

Kuğüf: bebeklerin içine konuldukları derin salıncak

Lüküs: lüks

Maana: bahane

Makat: tahtadan, sabit sedir

Maksi: uzun, aşağı kısmı bol, desenli ve ince kumaştan yapılmış yazlık etek

Mal melal: 1-menkul, gayrimenkul 2-büyükbaş hayvan varlığı

Mandik: pijama türevi, fermuarsız, çoğunlukla çocukların giydiği pantolon

Mangaş: cımbız

Mapis damı: cezaevi

Masaf: sini, tepsi

Marsilya: çatı kiremidi

Mayalı: çörek

Mayıl mayıl: aval aval bakmak anlamında

Mayış: maaş

Mazarat: yaramaz çocuk

Mazlım: iyi huylu, söze gider

Mefaat etmek: eceliyle ölmek

Metel: bilmece

Mezellik: mezarlık

Mıkladız: mıknatıs

Muhaat olmak: göz kulak olmak, korumak, kollamak

Muzunnas: 1-içten pazarlıklı 2-şakacı

Mürdümük: küçük taneli dolu

Naasibetsiz: münasebetsiz

O ne şaal şey: o ne biçim şey, ne ilgisi var

Oğmaç: yufka ekmek ve yumurtayı yağda kızartarak yapılan pratik bir yemek

Okgel: çocukların, yere mektup zarfı şeklinde çizerek oluşturdukları bölmelerde, ayaklarıyla taşı sürükleyerek oynadıkları bir oyun

Onculayın: çok değerli, çok güzel

Öllük: kundak bebeklerini belerken altlarına konan, elenmiş, ısıtılmış toprak

Öteğun: yarından sonraki gün

Ötev: öbür oda

Ötürük: ishal

Pakla: fasulye

Pan: küf

Pancar: madımak

Pantul: pantolon

Paşaport: pasaport

Pate: patates

Pervede: marmelat

Pinnik: kuş kümesi

Poğrek: logar

Saartmek: koşturmak

Saasak: saksağan

Saasek: seksek

Sallanguç: salıncak

Sitil: kevgir

Siynembitti: saklanbaç oyunu

Soku: bulgur dövülen taş

Soyka: ölülerin üzerinden çıkan giysi

Sufat: insan yüzü

Sulu yağ: sıvı yağ

Sürgeç: yufka ekmeği yaparken, sac üzerinde yufkayı çevirmeye yarayan yassı ve uzun tahta gereç

Sürgüç: bulaşık bezi

Sütlü: sütlaç

Şadana: çamur, yapışkan ve arsız tipler için kullanılan bir kelime

Şallak: çıplak

Şergade: başa bela, yaramaz çocuk

Şikaat: şikayet

Şilepe: çay, reçel gibi şekerli şeylerin döküldükleri yerde kuruyarak oluşturduğu yapışkan leke

Şinnemek: şımarmak

Tahtıyaalesice: bir beddua sözü

Tavatır: çok ala, çok iyi

Tavsur: vesikalık fotoğraf

Tebaat: huy

Tebelleş: musallat

Tekercan: bahar aylarında yetişen, yenilen bir ot türü

Terek: kap kacak konulan duvara monteli, önü açık dolap

Tevkullü: nişanlı

Tikan: bakkal

Tokaç: çamaşır yıkarken kirleri çıkarmak için, çamaşıra vurularak kullanılan, saplı ve ağır tahta gereç

Tokecimek: ayağı bir yere takılıp sendelemek

Tomafil: otomobil

Top sahası: stadyum

Toplu: pencere

Toyka çorbası: yoğurtlu çorba

Töllek: ishal

Tuğla: çatı

Tumman: pijama türevi, fermuarsız, çoğunlukla çocukların giydiği pantolon

Türlütevir: çeşit çeşit

Ufra: hamur işi yaptıktan sonra arta kalan un ve hamur karışımı atık kısım

Urya: rüya

Üreluğun: geçen gün

Vesayit: vasıta, araba

Yağlık: büyük mendil

Yanıç: sacda pişirilen bir tür çörek

Yanıllı: vücudun yan tarafı

Yanmaz tava: teflon tava

Yayhamak: yıkamak

Ye: mutfak ocağının en düşük alev konumu

Yekbaydan: damdan düşer gibi, aniden yapılan iş ya da söylenen söz

Yiit: yiğit

Yoka: ince, zayıf

Yoorik akıllı: gelgit akıllı, istikrarsız davranışları olan

Yüğurtmek: koşmak, seğirtmek

Yüklük: duvarda yatak yorgan konulan gömme dolap benzeri yer

Zavrak: hıyar

Zavzu: sebze yetiştirilen yer

Zumzuk: yumruk

Zuval: kızılcık